lek. wet. ppor. Wacław Skulski

Pod koniec lipca 1914 roku pod rozkazy Józefa Piłsudskiego oddał się konny odział lwowskiego Sokoła (pod dowództwem Marcelego Śniadowskiego), który dotarł do Krakowa, bez koni, 3 sierpnia. Oddział liczył 20 osób i był umundurowany oraz uzbrojony w nowoczesne karabiny Kropatschek wraz z amunicją. Jak opisują Michał Klimecki i Krzysztof Filipow w swojej książce „Legiony Polskie dzieje bojowe i organizacyjne” dla oddziału zostały zakupione „ […] wojskowe siodła austriackie typu oficerskiego, czapraki granatowe z zielonymi obszyciami, oficerskie szable kawaleryjskie i krótkie karabinki kawaleryjskie. Jeźdźcy nosili jednolite polowe mundury sokole”. Po przybyciu do Krakowa żołnierze ci zostali zakwaterowani w Oleandrach skąd wyruszyli kolejnego dnia na tereny Królestwa Polskiego w celu zdobycia koni. W tym czasie (4 lub 5 sierpnia) do oddziału dołączył, 27 letni Wacław Skulski i pełnił w nim funkcję weterynarza.

Rozbudowana do 40 osób i podzielona na dwa plutony jednostka wyruszyła śladem strzelców w kierunku Kielc gdzie działała jako drugi, niezależny (obok oddziału Beliny-Prażmowskiego) oddział kawalerii. Pod koniec sierpnia oba oddziały zostały połączone w jeden szwadron pod dowództwem Beliny. W szwadronie Wacław Skulski pełnił funkcję lekarza weterynarii i służył w nim do 1916 roku kiedy to został przeniesiony do 1 Pułku Artylerii Legionów.

Na posiadanym przeze mnie zdjęciu Wacław Skulski w ułańskim mundurze siedzi na krześle, wsparty o austriacką szablę oficerów kawalerii wz. 1869 ozdobioną temblakiem. Na głowie ma czapkę wczesnego wzoru zaprojektowaną przez Felsztyńskiego. Jak widać był w chwili zrobienia zdjęcia w stopniu podporucznika. Na stopień ten został awansowany w październiku 1914 roku. Opis zamieszczony pod zdjęciem informuje: „ Dr weterynarji Wacław Skulski na odpoczynku w 1915 r. w Kozach”. Kozy to niewielka miejscowość w okolicach Bielska-Białej leżąca przy szosie prowadzącej do Krakowa. Wacław Skulski przeszedł cały szlak bojowy I Brygady. W czasie służby nie miał jeszcze dyplomu lekarza weterynarii – uzyska go dopiero w 1922 roku we Lwowie. Miał jednak doświadczenie umożliwiające wykonywanie funkcji weterynarza dzięki rozpoczętym wcześniej we Lwowie studiom na Akademii Weterynaryjnej i pracy (od 1912 roku) w klinice chirurgicznej w Krakowie.

dokument skulski-1

Kilka lat temu moje zbiory powiększyły się o rachunki płacone w restauracjach przez oficerów Legionów w Pułtusku. Kiedy przeglądałem je ostatnio, z wielką radością odkryłem, że jeden z nich podpisany jest przez ppor. Skulskiego. Prezentuję go powyżej. Jest to poświadczenie o pobraniu 1200 marek „celem wyrównania długu u p. Szpuntrowskiej w Pułtusku”. Z posiadanych rachunków wiem, że pani ta prowadziła restaurację, w której stołowali się oficerowie Legionów. Dokument nosi datę 11 stycznia 1917 roku. Skulski mógł w tym czasie przebywać w Pułtusku bowiem stacjonowała tam przed kryzysem przysięgowym bateria haubic 1 Pułku Artylerii.

Wacław Skulski pozostał w wojsku po odzyskaniu Niepodległości – był przydzielony do szpitali końskich nr 3 w Łodzi a następnie nr 10 w Przemyślu. Karierę wojskową zakończył uzyskaniem dyplomu w 1922 roku będąc wówczas w stopniu kapitana. Niewiele wiadomo o jego dalszych losach. Przed II wojną był sejmikowym lekarzem weterynarii w Radziejowie koło Inowrocławia. Zmarł w Polsce w 1958 roku. Posiadane przeze mnie zdjęcie i dokument są jednymi z nielicznych, znanych mi pamiątek po tym oficerze.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *